Temidden van jullie neem ik nu graag het hoogste woord waarvan ik het belangrijk vind dat ieder alles goed hoort. Een vriendelijk verzoek aan jullie: wees stil en luister aandachtig want in dit nieuwe jaar wordt De Verenigde Spelers tachtig!
Ik neem jullie kort mee op de reis van het verleden langs enkele interessante feiten naar het heden. Stoltz, Borst en Kraak handelden in ’44 daadkrachtig dankzij hen wordt De Verenigde Spelers dit jaar tachtig.
Die oprichters creëerden met vrienden een groepsgevoel en zo diende het eerste stuk ‘De Spooktrein’ een liefdadigheidsdoel. Vanaf hierboven hoor ik hen trots tegen elkaar zeggen: ‘Godallemachtig, bereikt onze toneelvereniging zowaar de leeftijd van tachtig!
We waren begonnen in Cinema Royal en Luxor Theater. Optredens in het Bondsgebouw kwamen enkele jaren later. Met de stukkeuze handelden we toen al niet bepaald kinderachtig. Natuurlijk! Door spel met diepgang en humor wordt deze dame tachtig.
Spierings, van Dijck en Derijks hebben ons niet alleen geregisseerd, links en rechts zijn we door hen regelmatig stevig bekritiseerd. Verschillende acteurs doorstonden dit en bleken veerkrachtig: werden mensen met een staat van dienst van nu ruim in de tachtig.’
De Verenigde Spelers kreeg oog voor kinderpubliek. Hiermee werd aanspraak gedaan op ander theatertechniek. Na de opening van de Lievekamp werd toneel sprookjesachtig toegankelijk gemaakt voor bezoekers van acht tot tachtig.
Lange tijd genoten we van aanzien en toeloop ondanks de opkomst van de televisie en de bioscoop. Toch veranderde het toekomstbeeld van zonnig naar stormachtig Gelukkig gebeurde dit pas ruim na de jaren tachtig. Inmiddels vele jaren in de Groene Engel spelend in hun vlakke-vloer-theater is allerminst vervelend. Geen enkel theater of zaal maakt ons meer zenuwachtig We beschikken immers over ervaring van een jaar of tachtig.
Maatschappij weerspiegelend slaat ook hier de vergrijzing toe. Gelukkig toont een ieder zich echter helemaal niet toneelmoe. Hopelijk is De Verenigde Spelers net zo levenskrachtig als ik over twintig jaar hier sta als lid van bijna tachtig.
Heel normaal dat grootheden komen en grootheden gaan. Waar mensen wegvallen zullen nieuwe allang zijn opgestaan. Onze toneelvereniging toont zich daarmee wilskrachtig Zelfs op de respectabele leeftijd van bijna tachtig.
Ieder jaar komen we voor nieuwe uitdagingen te staan. Maar door geen enkel daarvan laten we ons uit het veld slaan. Daarom lieve mensen, zeg ik vastberaden, niet twijfelachtig hef het glas en roep ‘Hoera! De Verenigde Spelers is … prachtig!